Ik kom eraan!

Leuk hoor om in die Riante Comfortabele Buik van mama te zitten, maar op een gegeven moment werd ik het zat. Ik wilde wel eens weten waar ik terecht zou komen! Tegen de tijd dat mama doorhad dat ik eruit wilde, had ik de deur al 6 cm opengekregen, nog maar 4 cm te gaan! Papa en mama mochten gelijk naar het ziekenhuis en ik ben ondertussen verder gaan duwen. Toen ik de deur al 8 cm open had gekregen, ging die mevrouw de verloskundige ineens mijn huisje kapot maken waardoor al dat fijne warme water wegstroomde. Eerst was ik boos, maar toen merkte ik dat ik nog makkelijker de deur open kon krijgen! Wel kwamen ze er toen achter dat ik een tijdje geleden al in dat fijne warme water had gepoept (nog mijn excuses daarvoor), waardoor mama gelijk naar een andere kamer werd verhuisd en ik iets op mijn hoofdje geplakt kreeg, zodat ze ook buiten mama's buik mijn hartje konden horen kloppen. Toen de deur helemaal open stond en ik dan eindelijk naar buiten mocht, wilde ik dat natuurlijk iedereen laten weten. Dus pakte ik mijn telefoontje en kwam al bellend naar buiten met mijn handje naast mijn hoofd.
Ik mocht gelijk op mama's buik liggen en kreeg al heel snel mijn eerste test, waar ik uiteraard glansrijk voor ben geslaagd...

Een paar uurtjes later mochten we naar mijn nieuwe huis, ik was zo nieuwsgierig waar ik terecht zou komen! Mama had niet verwacht dat ik zo klein zou zijn, dus ze had een iets te groot jasje voor me gekocht.

Mijn jasje is iets te groot mama!

Eenmaal thuis kwamen er al gelijk mensen naar mij kijken: eerst opa Hennie en tante Hes en later in de middag ook opa Snor en oma Fiets. Alleen oma Fiets durfde het aan om met mij te knuffelen, de anderen vonden dat nog een beetje eng omdat ik zo klein was...

Kom maar op als je durft!