| Hallo Juliska, kijk je ook nog even naar MIJ?! |
Ik werd warm onthaald en ben door iedereen geknuffeld, behalve door neef Merlijn: die had meer oog voor zijn DS. Na een paar flesjes kreeg ik weer, zoals gewoonlijk, last van mijn krampjes, maar toen ik in de armen van mijn allergrootste neef Emiel lag... verdwenen de krampjes als sneeuw voor de zon! De krampjes gingen dus weg, namen vaste vormen aan en verdwenen in mijn luier. "Gààààdverrrrr" riep oom Breinie op een gegeven moment, "het stinkt hierrrr!" Ik voelde me ontzettend betrapt, het schaamrood stond me op mijn kleine kaakjes. Niet mijn gevulde luier, maar de schaal met kaaschips bleek echter de boosdoener te zijn. Fjieuw...
| Geen last meer van mijn darmpjes als ik lig in neef Emiel's armpjes... |
| Met mama, Juliska en Pinkie |
Overdonderd door al deze aandacht & liefde reden we weer naar huis: ook van de terugweg kan ik me niets meer herinneren, ik droomde over bezoekjes aan de Kuip met neef Emiel, kaaschips en roze beertjes...
| Mijn reisoutfit. Vind het zo verbazingwekkend dat zelfs vreemde mensen mij bij de naam kennen! Alsof het op mijn voorhoofd geschreven staat... |
wauw wat een reisverhaal zeg! Ook in Amersfoort is je komst niet onopgemerkt gebleven, kijk maar gauw op www.juliska.nl
BeantwoordenVerwijderenEn het gonst hier nog na over je aanwezigheid...Ni..na...noémi, je hebt niet alleen 2 luiers, maar ook een trouwe fanclub hier achtergelaten!
liefs van Reinoud, Kirsten, Emiel en Juliska en Merlijn
Ha, de kaaschips, die stonken hè? Daarbij zijn die kleine luiertjes nog maar kattepies. Leuk dat je er was, zullen we volgend jaar weer eens afspreken?
BeantwoordenVerwijderenik vond het ook super de puuper leuk om je te zien! groeties neef EMIEL.
BeantwoordenVerwijderen