Op familiebezoek

Beste volgers,

Hallo Juliska, kijk je ook nog even naar MIJ?!

Deze week ben ik in de voetsporen van Columbus getreden, heb ik de globetrotter uitgehangen: ik ben met papa en mama helemaal afgereisd naar... Amersfoort! Goeiedag, dat was me een rit! Gelukkig heb ik lekker een slaapje kunnen doen in mijn maxicosi, samen met mijn konijntje. Wat ging ik dan doen in Amersfoort zullen jullie wel denken (Noémi, Noémi, vertel vertel, vertel toch snel!), wel, ik ging op familiebezoek. In Amersfoort wonen namelijk oom Breinie (in het echt schijnt hij anders te eten, ik zou niet weten hoe), tante Kirsten, mijn allergrootste neef Emiel, mijn allergrootste nicht Juliska en mijn op-één-na-kleinste neef Merlijn. En nog een paar cavia's en knuffelberen...
Ik werd warm onthaald en ben door iedereen geknuffeld, behalve door neef Merlijn: die had meer oog voor zijn DS. Na een paar flesjes kreeg ik weer, zoals gewoonlijk, last van mijn krampjes, maar toen ik in de armen van mijn allergrootste neef Emiel lag... verdwenen de krampjes als sneeuw voor de zon! De krampjes gingen dus weg, namen vaste vormen aan en verdwenen in mijn luier. "Gààààdverrrrr" riep oom Breinie op een gegeven moment, "het stinkt hierrrr!" Ik voelde me ontzettend betrapt, het schaamrood stond me op mijn kleine kaakjes. Niet mijn gevulde luier, maar de schaal met kaaschips bleek echter de boosdoener te zijn. Fjieuw...

Geen last meer van mijn darmpjes als ik lig
in neef Emiel's armpjes...

Toen de familie ging eten en Konijn & ik vanuit ons wipstoeltje toe zaten te kijken, kreeg ik toch opeens gierende honger! Mama had het door en gaf me gauw mijn speentje. Maar ja, die verlies ik nog wel eens (moet nog een beetje oefenen). Gelukkig was nicht Juliska zo lief om mijn speentje steeds weer terug te stoppen en kreeg ik nog een lading knuffels van haar beer Pinkie...

Met mama, Juliska en Pinkie

Overdonderd door al deze aandacht & liefde reden we weer naar huis: ook van de terugweg kan ik me niets meer herinneren, ik droomde over bezoekjes aan de Kuip met neef Emiel, kaaschips en roze beertjes...

Mijn reisoutfit. Vind het zo verbazingwekkend dat zelfs
vreemde mensen mij bij de naam kennen! Alsof het op mijn
voorhoofd geschreven staat...

Mijn eerste 'Kerssemis'

Op de dag van Kerstavond: met mijn konijn en
zilveren bordeelslippers...

Nou het is gebeurd hoor: ik heb mijn eerste Kerst achter de rug (al hebben Tiny & Lau van hierachter het steeds over 'Kerssemis'). 'Mama, wat is Kerst eigenlijk?' vroeg ik. Ze heeft het wel verteld, maar halverwege haar verhaal viel ik in slaap. Wat ik nog wèl hoorde was dat het voor veel mensen vooral om eten draait. Dat was haar nog bijgebleven uit de periode dat ze bij de Slagerij werkte. Ze vertelde dat op een zekere dag in december, jáááren geleden, een vrouw de Slagerij binnenstapte en zei dat ze helemaal ging uitpakken met Kerst: op Kerstavond wilde ze graag ossenhaas eten, op 1e Kerstdag Chateaubriand en op 2e Kerstdag een tournedos. Dat deze mevrouw drie dagen lang haasbiefstuk zou zitten (vr)eten, realiseerde ze zich niet op dat moment. En mama en haar collega's hebben haar maar in die waan gelaten. 'Mensen eten vooral Overvloedig en Exclusief met Kerst' zei mama. Maar goed, daar zou Kerst dus niet om draaien. Ik kan met jullie alleen mijn ervaring met mijn eerste Kerssemis delen en mijn eten was allesbehalve Exclusief...

1e Kerstdag: weer met konijn en in mijn
'leasejurk' van Nicky

Op Kerstavond zijn we bij tante Hélène en oom Theo geweest, en natuurlijk mijn nichtjes Nina & Noa. Daar dronk ik flesjes Hypo-Allergene voeding voor zuigelingen. Op 1e Kerstdag zijn we thuis gebleven, mama heeft mij heerlijk in bad gedaan en mijn haartjes gewassen. Ik dronk die dag flesjes Hypo-Allergene voeding voor zuigelingen. De dag erna gingen we naar opa & oma SnorFiets en ook daar dronk ik flesjes Hypo-Allergene voeding voor zuigelingen. Toen ik laveloos van de drank over papa's schouder hing, zei oma Fiets: 'Wat krijg jij toch al heerlijke bolle wangen!' Jullie zullen begrijpen dat ik de dagen erna mijn flesjes niet helemaal meer leegdronk, ik moest natuurlijk wel mijn slanke lijn behouden! Pas toen papa & mama een beetje bezorgd gingen kijken, besloot ik toch maar weer alles op te drinken wat mij in de mond gestopt werd: dan maar een beetje meer met mijn beentjes en armpjes spartelen...

2e Kerstdag: de bordeelslippers komen weer van pas!

Volledig voor pampus na mijn kerstflesje...

Mijn eerste kerstbal

Mama vindt mij net een engeltje, zegt ze. Ik zie het niet...

Lieve mensen, Kerst 2011 zit erop: met mijn eerste Kerstbal in de boom, mijn eerste konijn (niet gestoofd, maar gewoon in mijn armpjes geklemd), maar vooral met mijn papa & mama...

Xie dduubbbbeell

Ik ben er nog duizelig van... xal het uitleggen:

Dit is Sylvana

En dit is de andere Noémi (al noemen haar ouders en mijn ouders haar 'Naomi' of zoiets)

Laatst gingen we langs bij de vorige baasjes van onze kat Toffie: Erik & Leslie. We werden warm onthaald en tot mijn grote vreugde lag in de armen van Leslie een ander leuk meisje van ongeveer mijn leeftijd. En wat ik nòg leuker vond was dat ze precies dezelfde naam had als ik! Alleen spraken haar ouders haar naam steeds verkeerd uit: iets van 'Naomi', beetje zielig hoor. Mama zei tegen mij dat het meisje ècht Naomi heette. Jaja, dat zei ze alleen maar om een beetje goed voor de dag te komen. Afijn, die andere Noémi (ik hou gewoon stug vol dat ze ook Noémi heet) zat heel lief naar me te lachen en ze had ook nog een cadeautje voor me! Een heel lief jurkje met legging, ja ik ben gek op kleertjes! De papa -hij heet ook Erik, net als mijn papa- van de andere Noémi liep even weg en kwam weer terug met... toen dacht ik dat ik gek werd: de mama van de andere Noémi had Noémi toch in haar armen? En nou ineens had haar papa haar in de armen! Ik werd er even helemaal duizelig van, ik zag dubbel! Ik trok mama aan haar vestje en probeerde haar aan haar verstand te peuteren dat ik echt naar de dokter moest, het ging niet goed met mijn oogjes. Maar mama verstond mij kennelijk niet en toverde twee cadeautjes voor de andere Noémi tevoorschijn. Twee verschillende setjes kleding. Mama vertelde me later dat Erik & Leslie een 'tweeling' hadden gekregen, dat er met mijn oogjes niks mis was (toen ze dat zei, bedacht ik me dat die rotte vis van het consultatiebureau mijn oogjes pas goedgekeurd had. Had ze toch gelijk. Toch wel een slimme rotte vis dus...). Het was er heel gezellig, ik mocht zelfs nog in de dubbel-zo-grote box liggen! Nog een beetje duizelig van dit avontuur gingen we even later weer naar huis. Het andere meisje heette trouwens Sylvana. Sylvana en die andere Noémi dus...

En dit ben ik met meneer Krab!

Het Grote Bed

Hallo lieve lezers,

Dat slapen mijn grote hobby is, hoef ik jullie vast niet meer te vertellen: ik kan zo de dingen eens op een rijtje zetten, fijn dromen over drinken (mijn andere grote hobby) en ik word er ook nog eens heel mooi van. Het heten niet voor niets 'schoonheidsslaapjes', op die manier behoud ik mijn mooie huidje (voor zover ik die niet kapot krab met mijn scherpe nageltjes). Ik vind het heerlijk om bij papa of mama weg te dommelen, of heerlijk tegen 'mijn Daan' aan, terwijl ik mijn pasgelakte nageltjes laat drogen. Maar eerlijk is eerlijk: ik slaap toch nergens zo lekker als in mijn eigen bedje!
Als ik daarin wakker word, ben ik zo dolenthousiast dat ik dat het liefst met heel de wereld wil delen. Aangezien ik nog niet kan praten, doe ik dat dus door een beetje te jengelen en heel hard om me heen te slaan. Nu ik al zo groot geworden ben, raken mijn ranke handjes met slanke vingertjes regelmatig de spijlen van mijn wiegje: iets wat papa wel erg zielig voor mij vindt. Ik hoorde papa en mama gisteren smoezen en kort daarop werd mij meegedeeld dat ik vanaf die nacht in het Grote Bed mocht slapen. Nee, niet het Grote Bed van papa & mama: dat is wel HEUL HEUL Groot, maar mijn eigen Grote Bed: het ledikant. Zo gezegd, zo gedaan. Het afscheid van mijn wiegje werd kleinschalig maar intiem gevierd met slechts enkele van mijn knuffelvriendjes, een gezellige borrel, enkele ontroerende speeches en een bos bloemen. Daarna betrad ik mijn onbeslapen nieuwe bedje: wat vond ik dat spannend! Het duurde dan ook even voor ik in slaap viel... Toen ik 's nachts honger kreeg, wist ik even niet waar ik was: het was er zo Kaal en Koud, mijn vriendjes waren nergens te bekennen! Dus wat doe je dan, als woorden je nog vreemd zijn? Precies, brullen! Mama stond ineens naast me en zei dat ik mezelf helemaal naar de andere kant van het Grote Bed had gewerkt. Kan je nagaan hoe ongelooflijk groot dat bed is, ik dacht op z'n minst dat ik verdwaald was! Ze begon gelijk over een 'slaapzak proberen', dat snap ik niet: een slaapzak is toch iets typisch voor jongens? Als ze te lang met de beentjes over elkaar hebben gezeten? Wat heb ik daarmee te maken? Ik zal het eens aan Daan vragen...

Afijn lieve lezers, ik knijp maar weer even mijn oogjes dicht...

In bad met oma Fiets

Op een dag kwam oma Fiets
-de mams van mama Nol-
Zij kwam mij toen in badje doen
Dat vond ik echt te dol!

Kijk! Daar komt zij aangescheurd
in haar pausmobiel 'Miep Miiiiep'
Ik spoot nog gauw mijn luier vol
en deed alsof ik sliep

Zij bracht ook mijn bestekje mee
van Woezel en van Pip,
die hondjes met hun Tovertuin
die zijn nu helemaal hip!

Wij kwamen snel terzake

Oma deed mij in bad
Daarvòòr liet ik haar ruiken
de geurtjes uit mijn gat

Ik spetterde en spatterde
haar brillenglaasjes nat
Genoot met volle teugen
van dit heerlijk warme bad

En daarna wikkelde oma snel
mijn handdoekje om mij
Het voelde heerlijk warm en zacht
Hoi hoi, ik was zo blij!

Zij deed mij gauw mijn kleertjes aan
en weet je wat ik zei?
'Jij hebt ook paars aan, oma Fiets!'
Nu hoor je echt bij mij

Oma verstond hier echt niks van
maar doof is zij toch niet, nee:
Ik ben nog te klein om te praten
zoals je vast wel ziet

Zij gaf mij nog een flesje
die spoot ik gauw in mijn broek
O, het is toch zo gezellig
met oma op bezoek!

Van dit fijne flesje
werd ik plots erg moe
nog voordat ik 'm leeg had
vielen mijn oogjes toe

Zij gaf mij nog een kusje
voor zij mij in bedje deed
en zwaaide nog heel even
toen zij naar opa Snor toe reed

Dag oma met je mooie bril
Kom je weer heel erg gauw?
En neem je dan ook opa mee?
Ik vond het fijn bij jou...


In dezelfde serie verschenen of zullen verschijnen:
Tot rust bij papa Eer
De melk van mama Nol
'Say cheese' bij ome Wijn
De tuin van opa Snor
De Kuip met neef Emiel
Eten bij opa Hen
Twitter met tante Hes

en luister ook naar mijn debuut album: No-é-mi Fasolati...

Gáán met die Megane...

Noémi on tour... joehoe! Afgelopen week heb ik een paar leuke tripjes gemaakt met mama in de Grote Auto. Eerst gingen we langs bij mijn vriendin Nicky, haar mama had mij nog helemaal niet kunnen knuffelen omdat ze verkouden was geweest. Maar zodra ik lekker in haar armen lag, kreeg Nicky een vreemde groene gloed in haar ogen en begon keihard te huilen: ze was een beetje jaloers dat ik met haar mama lag te knuffelen. Dat was van korte duur dus... Wel had haar mama nog een fotoshootje van mij gemaakt. Ik zei nog: "kom je ook op de foto, Nicky?" maar die had inmiddels haar troost gevonden in de armen van haar oma...

De dag erna gingen we naar mijn lieve Daan. Eerst keken we nog een beetje verlegen de kat uit de boom, het was al weer een paar weekjes geleden dat we elkaar voor het laatst (en het eerst) zagen. Maar al gauw was het ijs gebroken en was het alsof we al jaaaaaaaaaren samen waren. Zo heb ik nog heerlijk mezelf laten verschonen op zijn commode en heb ik een dutje mogen doen in zijn reiswiegje! Daan lijkt een hele stoere jongen, maar toen ik hem mijn kunsten op de virtuele blokfluit liet horen, werd hij tot tranen toe beroerd... 'Sorry, er zit een boertje dwars' zei hij nog tussen het snikken door. 'Ach lieve Daan' zei ik, 'je hoeft je niet groot te houden tegenover mij hoor!' Heerlijk zo'n man die geraakt wordt door deze fijne vormen van kunst... Vele tranen en knuffeltjes later gingen we weer naar huis...
Deze week ben ik ook voor het eerst bij opa & oma SnorFiets geweest, ook hier heb ik weer heerlijk geknuffeld: eerst met opa en later ook met oma. Met oma en mama samen mocht ik een mooi bestekje uitzoeken, deze kreeg ik van mijn 'oude oma', zij is al 92 jaar! Ik heb een mooi setje uitgezocht van Woezel en Pip, zou oude oma die kennen? Ik moet er nog wel even op wachten hoor, want mijn naam wordt erin gegraveerd. Na dit enerverende tripje at mama nog een boterhammetje, dronk ik mijn flesje en gingen we weer naar huis met de Grote Auto om een lekker dutje te kunnen doen...

Oei, ik groei...

Mijn eerste officiële bezoek aan het consternatiebureau is een feit! Of is het nou consultatiebureau? Afijn, jullie weten vast wat ik bedoel. Eerst moest ik helemaal uitgekleed worden. Dat vond ik best genant, er waren immers ook baby's en peuters van Het Andere Geslacht aanwezig! Gelukkig wikkelde mama me gelijk in een lekker warm doekje. Daarna werd ik gewogen en gemeten en ik wil gelijk één ding duidelijk maken: IK BEN NIET KLEIN!!! Dat heb ik zooooooo vaak gehoord de afgelopen weken, dat ik een lief (oke, dat klopt wel) klein poppetje zou zijn. Even voor de duidelijkheid: ik ben al 55.5 cm lang en dat is BOVEN het gemiddelde! En ik weeg 3845 gram, je had papa moeten zien kijken joh! Die had niet verwacht dat ik al zo zwaar zou zijn. Ja, die hypo allergene melk is niet kinderachtig! Daarna was het wachten wachten wachten in mijn doekje in papa's armen. Mmm ik dommelde lekker weg en droomde weer over grazende koeien en melk quota, tot ik mijn naam hoorde. Het klonk als Hemels Harp-getokkel. Wat ik zag deed mijn droom direct uiteenspatten: de arts die me naar binnen riep associeerde ik bepaald niet met Hemelse liederen... Afijn, ze was wel heel lief voor me hoor. Ze deed haar pink in mijn mondje en die had ik er wat graag afgebeten als ik al tandjes had gehad. Ze luisterde naar mijn hartje en mijn longen, ik keek naar haar vlassige haar. Ze scheen met een lichtje in mijn ogen, ik schold haar uit voor rotte vis ("ah, wat maakt ze lieve geluidjes!" zei ze. Ze moest eens weten...) Allemaal leuk en aardig totdat ze een of ander schrikreflex bij me testte, ik schrok me een hoedje! Ik zweer je, zodra ik mijn strikdiploma heb, kom ik terug en bind ik haar schoenveters aan elkaar. Gelukkig duurde het niet lang meer voor we mochten gaan. Thuisgekomen vroeg Toffie -onze kat- gelijk hoe het was geweest, of ik al net zo zwaar was als hij. Nog niet Toffie, nog niet...

Shopping Diva

Het is gebeurd: ik heb mijn eerste 'shopping experience' meegemaakt! Na één van mijn vele slaapjes vroeg mama mij of ik het leuk zou vinden om even naar de winkels te gaan. Dan kon ze mijn maxi-cosi-op-bugaboo-onderstel en de maxi-cosi-in-easy-base-in-de-nieuwe-grote-auto gelijk testen. Ik werd weer helemaal zenuwachtig, had er zo'n zin in! Dus ik zoog in twee tellen mijn hele fles leeg, liet een bescheiden boertje en lag er helemaal klaar voor! Ik zie nog de vele vele kleertjes voor me die ik van mijn kraambezoek gekregen heb en de enorme tassen van Nicky: 'shop till you drop' dacht ik, vullen die kast! Hier met die nieuwste mode! En wat denk je? In plaats van de grote modehuizen te bezoeken, liepen we 't Kruidvat binnen en kocht mama sokken en rompertjes voor me... "Die heb je nodig, schat." "Lekker praktisch" zei ze toen ze mijn blik-op-onweer zag. Moet ik even bij vermelden dat mijn mama een Steenbok is, zucht... Naar mijn Schorpioenen-gevoelskantje wordt kennelijk niet geluisterd.
Zodra ik dat internet goed onder knie heb, bestel ik zelf wel mijn Diva-garderobe...

Dank u Sinterklaasje...

Moet je eens horen wat mij nou overkomen is... Ik werd laatst wakker van mijn schoonheidsslaapje en toen ik naar beneden gedragen werd door mama zag ik ineens mijn schoentje bij de deur staan. Niet dat ik mijn schoentje al aankan, maar toch: het is wèl mijn schoentje. Daarnaast stond een Grote Schoen van papa en één van de vele laarzen van mama. In en onder de schoentjes lagen allemaal cadeautjes! Mama vertelde mij dat, terwijl ik zo lekker lag te slapen, Sinterklaas was langsgekomen. "Who the ... is Sinterklaas?" dacht ik nog, maar mama heeft het me allemaal even snel uitgelegd. Ik werd er een beetje zenuwachtig van en wilde snel snel snel mijn flesje leegdrinken om nog sneller mijn cadeautje uit te pakken. Helaas viel ik na het flesje direct weer in een diepe slaap in papa's armen en kreeg ik daarna te zien wat deze oude baardmans mij geschonken had: mijn eerste kerstbal... "Wat is Kerst nou weer" dacht ik bij mezelf, maar ook dat heeft mama me haarfijn uitgelegd. Ik snap alleen nog niet wat kerstballen met Kerst te maken hebben... Volgens mama hoef ik ook niet alles te begrijpen en vallen sommige dingen ook niet te begrijpen. En daar begrijp ik nou weer niks van...

Afijn: dank u Sinterklaasje!

O die mannen...

Nog geen vier weken oud en er moet nu toch al iets van mijn hart. Ik vertelde het vandeweek nog tegen opa Snor, die mij voor het eerst in zijn armen hield. Wat had ik er naar uit gekeken, had zelfs speciaal voor dit bijzondere moment iets in een van zijn lievelingskleuren aangetrokken: oranje. Sponsored by Nicky natuurlijk (zie blog 'Papa'), mama is namelijk niet zo van de oranje aanschaf.

Afijn, ik dwaal af... Waar ik het met opa over had is dat er nu al zoveel mooie mannen in mijn leven zijn gekomen. En dan bedoel ik natuurlijk niet papa of mijn opa's of mijn ooms: die zijn ook heel mooi hoor, maar ik bedoel meer de mannen van mijn leeftijd. Eerder vertelde ik al over de oogverblindende Daan, maar ook die blonde Jules laat mijn kleine hartje sneller kloppen. En dan heb ik het nog niet over Ivan gehad zeker? Of die hunk van twee huizen hiernaast: Victor ja! Victor is misschien al een beetje oud voor mij, Victor is al bijna vier!

De blonde Jules: die ogen!

Stoere Ivan: oef...

Sorry Nuria, ik heb meer oog voor jouw zoon Victor...

Tsja en toch is Daan ook nog altijd helemaal je-van-het...
Weet je wat? Laat ik eerst maar een beetje groter groeien, er staat nog zoveel op het programma voor me vòòrdat ik me op het Liefdespad zal begeven. Al droom ik in de tussentijd wel lekker over Jules... en Ivan... niet te vergeten Victor... en ook over Daan...

Papa

Wat maak ik al een hoop mee in mijn nog zo jonge leventje. Zo was deze week mijn lieve papa jarig, hij is alweer 34 jaar geworden!

Mama en ik hebben hem een mooie X-box Kinect gegeven, zodat ik later als ik wat groter ben spelletjes met hem kan spelen. Ja je moet altijd iets geven wat je zelf ook leuk vindt he! Ik vind mama heel lief hoor, maar ben toch ook wel heel gek op mijn papa: als ik een beetje van streek ben kom ik weer helemaal tot rust in papa's armen. Ook vind ik het heerlijk als papa mij in bad doet, daar kan ik zo van genieten!

Op papa's verjaardag kwam mijn Grote Vriendin Nicky op bezoek. Ze had ook haar ouders meegenomen. Naast Grote Vriendin is Nicky ook mijn hoofdsponsor in kleding: nog voor ik geboren werd had de mama van Nicky al wat tassen met kleertjes aan mijn mama uitgeleend: daarin zaten heel veel neutrale kleertjes, maar ook heel veel meisjeskleertjes. Omdat ik toch wat kleiner ben uitgevallen dan mama had verwacht, heb ik heel veel aan de kleertjes van Nicky gehad. Nicky was namelijk ook heel klein bij haar geboorte, zou je nou niet meer zeggen hoor! Ook nu had Nicky weer een grote tas met kleertjes bij zich, zo lief van haar!

Goed, nu weer over mijn lieve papa: ik wil nog even sorry zeggen voor dat ik laatst bijna de hele fles over je heen heb gespuugd.
Sorry...
Ook sorry voor de bank en de afstandsbediening, die zaten ook helemaal onder he?

Mijn eerste Date met Daan en een Dutje met Daddy...

In mama's armen aan het dromen...

Mijn eerste week zit erop, de lieve mevrouw de kraamhulp is weg: papa en mama moeten het nu helemaal alleen met mij doen. Maar als er één zenuwachtig is, ben ik het wel: ik heb namelijk mijn eerste date met Daan! We hebben al veel met elkaar gebabbeld toen we nog in de buiken van onze moeders zaten, maar nu ontmoeten we elkaar dan voor het eerst in levende lijve! Daan heeft een heel mooi setje kleertjes voor mij meegenomen, wat een charmeur! En van mijn aanstaande schoonouders krijg ik een heel mooi hobbel-lieveheersbeestje, kan ik later met Daan op zitten. Ik nodig Daan uit in mijn box, dat vindt hij wel leuk! 

Met Daan in mijn box: wat is ie leuk hè!

Mijn andere grote liefde is mijn Daddy, mijn papa: hij houdt net zoveel van slapen als ik en zo liggen we regelmatig 's ochtends lekker bij elkaar als mama gaat douchen. Als ze dan klaar is, doen we net alsof we nog slapen, heeeeeeeerlijk...

Nog heel even snoozen bij papa...

Mijn eerste week

Zo, ik heb mijn eerste 'footprints' gemaakt hoor! Iedereen vindt me mooi & lief & klein, ik word er gewoon een beetje verlegen van. Het is wel hard werken hoor: in mama's buik hoefde ik helemaal niks te doen, alleen af en toe mama een beetje kietelen of trappen. Maar nu moet ik ineens moeite doen om aan mijn drinken te komen, jeetje wat is dat zwaar! De eerste paar dagen werd ik dan ook heel boos dat de melk niet vanzelf in mijn mondje stroomde. Daardoor was ik best veel afgevallen. Toen moest mama een soort pomp aan haar melkfabriekjes koppelen en kwam de melk er vanzelf uit. Mama leek wel een koe, haha! Daarna ging papa die melk met een pipetje in mijn mondje spuiten. Twee dagen lang heb ik ze dit laten doen, toen vond ik het toch wel zielig en ben gewoon zelf maar gaan drinken uit mama's melkfabriekjes...

Opa Hennie en tante Hes durfden mij nu wèl te knuffelen, kennelijk ben ik dus al iets gegroeid!
Iedere dag kwam er een hele lieve mevrouw die goed voor mama en mij zorgde. Zo maakte ze bijvoorbeeld eten voor mama klaar: ik hield wel goed in de gaten wat ze mama voorschotelde, uiteindelijk zou het natuurlijk ook weer op mijn bordje terecht komen! Gelukkig kon ik het me goed laten smaken...

Ik schrik me een hoedje!

Ik kom eraan!

Leuk hoor om in die Riante Comfortabele Buik van mama te zitten, maar op een gegeven moment werd ik het zat. Ik wilde wel eens weten waar ik terecht zou komen! Tegen de tijd dat mama doorhad dat ik eruit wilde, had ik de deur al 6 cm opengekregen, nog maar 4 cm te gaan! Papa en mama mochten gelijk naar het ziekenhuis en ik ben ondertussen verder gaan duwen. Toen ik de deur al 8 cm open had gekregen, ging die mevrouw de verloskundige ineens mijn huisje kapot maken waardoor al dat fijne warme water wegstroomde. Eerst was ik boos, maar toen merkte ik dat ik nog makkelijker de deur open kon krijgen! Wel kwamen ze er toen achter dat ik een tijdje geleden al in dat fijne warme water had gepoept (nog mijn excuses daarvoor), waardoor mama gelijk naar een andere kamer werd verhuisd en ik iets op mijn hoofdje geplakt kreeg, zodat ze ook buiten mama's buik mijn hartje konden horen kloppen. Toen de deur helemaal open stond en ik dan eindelijk naar buiten mocht, wilde ik dat natuurlijk iedereen laten weten. Dus pakte ik mijn telefoontje en kwam al bellend naar buiten met mijn handje naast mijn hoofd.
Ik mocht gelijk op mama's buik liggen en kreeg al heel snel mijn eerste test, waar ik uiteraard glansrijk voor ben geslaagd...

Een paar uurtjes later mochten we naar mijn nieuwe huis, ik was zo nieuwsgierig waar ik terecht zou komen! Mama had niet verwacht dat ik zo klein zou zijn, dus ze had een iets te groot jasje voor me gekocht.

Mijn jasje is iets te groot mama!

Eenmaal thuis kwamen er al gelijk mensen naar mij kijken: eerst opa Hennie en tante Hes en later in de middag ook opa Snor en oma Fiets. Alleen oma Fiets durfde het aan om met mij te knuffelen, de anderen vonden dat nog een beetje eng omdat ik zo klein was...

Kom maar op als je durft!

In mama's buik

Het is goed vertoeven in mama's buik, het is er heerlijk warm en comfortabel.

Omdat mama best wel Lang is en ik heel Klein, heb ik alle ruimte: mijn eigen penthouse... Papa en mama weten nog niet of ik een jongen of meisje ben (al heeft mama wel het vermoeden dat ik een meisje ben: ze heeft ook altijd gelijk) en daarom noemen ze me 'Bob'. Ik ben namelijk tijdens hun vakantie in Jamaica eh.... 'samengesteld' zeg maar, het land van Bob Marley: vandaar dus. Twee dagen voor ik geboren word heeft mama nog een foto van haar buik gemaakt. Geniet nog maar even van je rust mama, want ik ben onderweg!