Speeltuin

Ineens was hij er.
Joost mag weten waar hij vandaan kwam, maar dat deed er niet toe.
Hij was er.
Twee grote blauwe ogen keken me lachend aan.
Vanaf dat moment was het goed, was het compleet. Even daarvoor was ik met papa en mama aangekomen op het Grote Feest bij de kindjes. Het voldeed in alle opzichten aan een Feest: er waren ballen, slingers, kannen vol limonade en borden vol eten, maar zonder Hugo klopte het nog niet. Het was als taart zonder slagroom, als slapengaan zonder verhaaltje, als mijn prakkie eten zonder dat papa en mama daarna het plafond opnieuw moeten witten en de vloer moeten dweilen.
Hugo is mijn beste vriendje bij de kindjes en ook tijdens dit Feest hadden we weer de grootste lol. Eerst liepen we een beetje om elkaar heen, maar al gauw speelden we Picasso en Monet en aten we samen poffertjes, waarbij hij -zo lief- mij zelfs een poffertje voerde! Vol verwachting zat hij te wachten tot hij een poffertje van mij terug kreeg, maar dat ging me echt te ver: ik heb veel voor hem over, maar mijn eten is van mij! Het Feest kwam veel te vroeg tot een eind, dus besloten we nog even een roséviceetje te doen bij de naastgelegen kroeg. Onze mama's reden ons op de fiets, dus we konden lekker los! Moe maar voldaan namen we uiteindelijk afscheid: hij ging rechts en ikke links...

En zo begon het: de eerste kus in de tuin van tante Leonie
en oom Rogier...

Mag ik ook een stukje van jouw duim?

Samen kleuren... Minnie, moest jij niet even weg?

Feest bij de kindjes!

Hugo signeert nog even zijn laatste kunstwerk.



WHAAA, HIJ KIJKT! Net doen of ik het niet zie.

Mama noemt mij wel eens 'Aagje' omdat ik alles wil weten: ik kom graag even buurten als papa of mama op de weecee zit. Ik wil weten hoe hagelslag in mijn handjes voelt, hoe andijvie op tafel smeert, hoe het klinkt als ik steentjes op de laminaatvloer gooi. Helaas wordt mijn nieuwsgierigheid niet altijd beloond. Laatst ging ik op huisbezoek bij vriendje Levi. Hij heeft zo'n schattig huisje en ik wilde even naar binnen kijken door het raam. Op dat moment gooide hij de luiken open, zo tegen mij aan. AU! Dat heeft de hele buurt mee mogen beleven, maar gelukkig was mijn aandacht weer snel op iets anders gericht.

Mijn huid moest nodig
gevoed worden!

Knibbel knabbel knuistje... Papa, heb jij alle
koek opgegeten?

Oef, wat is hij breed en wat een borstspieren!

Ik houd van alle dieren, voor mij zijn ze allemaal gelijk. Daarom noem ik ieder dier voor het gemak 'Woef'. Er lopen regelmatig Woefs ons huisje voorbij, iets wat zowel Toffie als mijn persoontje niet onberoerd laat. Toffie is mijn grote lieveling en hem noem ik meestal 'Aaaaaai'. Soms, als ik net iets teveel haren uit zijn lijfje trek of als ik met mijn volle gewicht op hem leun, pakt hij mijn armpje beet met zijn nagels. Dan weet ik even niet of ik nou moet huilen of niet. Meestal besluit ik toch maar van niet.



Onlangs ben ik met mama en oma naar de dierentuin geweest, dat vond ik zoooo mooi! Er waren zoveel lampjes die aan of uit waren en ik had een groot zwak voor de eendjes in de vijver. Ook de kinderboerderij vond ik een aaaai-opener met de grote tractor en die leuke klaphekjes. Maar het allermooist vind ik nog wel de speeltuin van opa Snor: het staat er vol met bomen, bloemen en struiken. Met molentjes, emmertjes en vegertjes. Daar ben ik nooit klaar mee. Opa trouwens ook niet...

Lekker spetteren in Opa's Grote
Avonturentuin!

Gauw die molen nog even een zwieper geven
en dan verder: er is nog een hoop te zien en te
beleven!

Kijk schaapje, die geiten staan je gewoon
uit te lachen!

Kom maar geitjes, ik loods jullie wel even naar de uitgang.

Starten maar!

Ik zit lekker op de trekker.

Met mama en oma in de dierentuin.