donderdag 1 december 2011

Mijn eerste week

Zo, ik heb mijn eerste 'footprints' gemaakt hoor! Iedereen vindt me mooi & lief & klein, ik word er gewoon een beetje verlegen van. Het is wel hard werken hoor: in mama's buik hoefde ik helemaal niks te doen, alleen af en toe mama een beetje kietelen of trappen. Maar nu moet ik ineens moeite doen om aan mijn drinken te komen, jeetje wat is dat zwaar! De eerste paar dagen werd ik dan ook heel boos dat de melk niet vanzelf in mijn mondje stroomde. Daardoor was ik best veel afgevallen. Toen moest mama een soort pomp aan haar melkfabriekjes koppelen en kwam de melk er vanzelf uit. Mama leek wel een koe, haha! Daarna ging papa die melk met een pipetje in mijn mondje spuiten. Twee dagen lang heb ik ze dit laten doen, toen vond ik het toch wel zielig en ben gewoon zelf maar gaan drinken uit mama's melkfabriekjes...

Opa Hennie en tante Hes durfden mij nu wèl te knuffelen, kennelijk ben ik dus al iets gegroeid!
Iedere dag kwam er een hele lieve mevrouw die goed voor mama en mij zorgde. Zo maakte ze bijvoorbeeld eten voor mama klaar: ik hield wel goed in de gaten wat ze mama voorschotelde, uiteindelijk zou het natuurlijk ook weer op mijn bordje terecht komen! Gelukkig kon ik het me goed laten smaken...
Ik schrik me een hoedje!

1 opmerking:

  1. Noémi, ik fluister zacht haar naam en neurie ‘do re mi’. Die naam klinkt zacht en liefelijk in mijn bestaan. “Noémi, do re mi”, een nieuwe loot aan de stam, kleindochter Noémi.

    Opa Snor

    BeantwoordenVerwijderen