O die mannen...

Nog geen vier weken oud en er moet nu toch al iets van mijn hart. Ik vertelde het vandeweek nog tegen opa Snor, die mij voor het eerst in zijn armen hield. Wat had ik er naar uit gekeken, had zelfs speciaal voor dit bijzondere moment iets in een van zijn lievelingskleuren aangetrokken: oranje. Sponsored by Nicky natuurlijk (zie blog 'Papa'), mama is namelijk niet zo van de oranje aanschaf.

Afijn, ik dwaal af... Waar ik het met opa over had is dat er nu al zoveel mooie mannen in mijn leven zijn gekomen. En dan bedoel ik natuurlijk niet papa of mijn opa's of mijn ooms: die zijn ook heel mooi hoor, maar ik bedoel meer de mannen van mijn leeftijd. Eerder vertelde ik al over de oogverblindende Daan, maar ook die blonde Jules laat mijn kleine hartje sneller kloppen. En dan heb ik het nog niet over Ivan gehad zeker? Of die hunk van twee huizen hiernaast: Victor ja! Victor is misschien al een beetje oud voor mij, Victor is al bijna vier!

De blonde Jules: die ogen!

Stoere Ivan: oef...

Sorry Nuria, ik heb meer oog voor jouw zoon Victor...

Tsja en toch is Daan ook nog altijd helemaal je-van-het...
Weet je wat? Laat ik eerst maar een beetje groter groeien, er staat nog zoveel op het programma voor me vòòrdat ik me op het Liefdespad zal begeven. Al droom ik in de tussentijd wel lekker over Jules... en Ivan... niet te vergeten Victor... en ook over Daan...