Ja, het was de hoogste tijd om weer eens bij opa en oma te gaan logeren. Dus regelde ik voor papa en mama een weekendje weg, zodat ik eindelijk eens tot mezelf kon komen. En weet je wat het nou is met zo'n weekend? Dat vliegt zó voorbij! Voor je het weet zijn ze er weer, die papa en mama van mij. Nou ja, vooruit...
Ik was koud een dag thuis en was weer naar de kindjes geweest, toen ik iets vreemds opmerkte: het feit dat papa mij ophaalde van de kindjes wekte nog niet direct argwaan op. Maar toen mama die avond helemaal niet thuiskwam, vond ik dat wel vreemd. Ook de dag erna geen mama te bespeuren. "Mama weg?" vroeg ik voorzichtig. En ja hoor, mama bleek een paar dagen weg te zijn voor haar werk. Dat vond ik toch wat minder. Die dag dat ik mijn oogjes open deed en mama mij uit bed kwam halen gaat dan ook de geschiedenisboeken in als een Gelukkige Dag...
 |
| Dora kijken, ja? |
Even terug naar opa en oma: tsja, dat blijven toch wel echt de snoepreisjes hoor! Bij aankomst ren ik vaak gelijk naar opa. Omdat hij zo lief is. Maar vooral ook omdat hij zo'n interessante tebblut heeft, waar hij -op mijn verzoek- altijd wel weer een Dorafilmpje uit weet te toveren. Tussendoor komt oma mij dan een banaantje brengen, dat knabbelt zo lekker weg bij het kijken. Laatst had mama mij gebracht bij opa en oma en nog voor ze met haar ogen kon knipperen zat ik al bij opa op schoot. "Dora kijken, ja?" vroeg ik met mijn allerliefste stemmetje en mijn hoofd een beetje schuin. Maar opa heeft Manieren. "Als mama weg is, dan gaan we Dora kijken." antwoordde hij, waarop ik direct naar mama begon te zwaaien: "Mama, dahaaag!"
Wegwezen...
Dora gaat altijd met haar vriendje Boots op ontdekkingstocht. Dus doe ik dat ook graag, maar dan met mijn opa in zijn Grote Avonturentuin. Dan mag ik de plantjes water geven en noemt hij alle plantjes en vogels bij naam. Ik probeer het allemaal zo goed mogelijk na te zeggen, maar houd het toch liever bij "Vogel, Eend, Tuin". Met Pasen had opa in deze grote wildernis eieren verstopt. Maar toen ik vol goede moed "Kaart" riep en er, in tegenstelling tot bij Dora, geen kaart kwam die mij vertelde hoe ik bij de Verstopte Eieren kon komen, gooide ik de handdoek in de ring en besloot de plantjes water te gaan geven.
 |
| Opa, je moet die eieren wel wat beter verstoppen hoor! |
 |
| Oma, ik geloof dat Poes en Beer ein-de-lijk slapen! |
 |
| Mijn popjes, mijn allesjes... |
 |
| Haha Daan, kon je me een beetje bijhouden op de fiets? |
 |
| Daan, kom nou! Ik ben al bijna boven!! |
 |
| En hoppakee... de schuine evenwichtsbalk |
 |
| Oei, oei! Daan denkt dat ie brandweerman Sam is. Wegwezen!! |
Bij Daan heb ik vaak de neiging te laten zien wat ik allemaal al Kan en Durf: zo fietste ik laatst met een turbogang weg op zijn driewieler en stormde ik de allerhoogste glijbaan op die er maar te vinden was. Maar als het om eten gaat, dan wint hij het hoor! Tosti's en bananen lijken op slag te verdampen in zijn handen.
 |
| fanTOSTIsch! |
 |
| Mevrouw op je skoetmobiel, wij gaan echt niet opzij hoor, je wacht maar even! |
 |
| Daan, als jij nou met die bal Toffie afleidt, dan pak ik ondertussen zijn eten af. |
 |
| met Daan Banaan |
Hugo bleek laatst ècht mijn prins te zijn: hij trok namelijk mijn laarsje aan en... het pastte! Ook hebben we samen gekampeerd in mijn Hello Kitty Beautysalon-tent en deze ultieme relatietest trotseerden wij met glans! Op maandag dansen wij samen bij de kindjes, dan worden we opgehaald met een echte Bus en dansen we de sterren van de hemel. Normaal gesproken ben ik heel stil als ik net bij de kindjes kom en kruip het liefst nog even door mama heen. Maar als Hugo er is, dan borrelt er iets op (nee, geen vieze broek) en begin ik te kirren van blijdschap. Best wel genant als mama daar nog bij is, dus die duw ik dan gauw naar de deur met een vriendelijke, doch duidelijke boodschap "Mama, wèg!"
 |
| Hugo, mijn assepoester, past De Laars! |
 |
| Onze eerste kampeervakantie. Hugo heeft alleen de tentharingen opgegeten... |
 |
| Danspasjes oefenen! |
Ik had ze trouwens aardig tuk, daar bij de kindjes: ik houd ervan om thuis te repeteren en de uiteindelijke voorstelling pas dààr op te voeren. Dat deed ik eerder al met lopen en nu ook met praten. Thuis kakelde ik papa en mama al de oren van hun hoofd, maar bij de kindjes hield ik stevig de kaken op elkaar (tenzij er iets te eten was natuurlijk). Intussen las ik me scheel, oefende me suf (ook met mijn vriendinnetje Nicky, die volgens mij pratend is geboren) en op een dag besloot ik dat ik er klaar voor was: ik trad ten tonele en de ene na de andere volzin rolde uit mijn mond. Je had die gezichten moeten zien!
Oost, West, thuis is het ook niet alles, maar toch kan ik niet buiten ze hoor: mijn papa en mama.
En als ik iets eng vind, zegt mama altijd "Je hoeft niet bang te zijn, Noémi, want..." waarop ik antwoord "mama bij je"...
 |
| Ik lees graag voor aan Publiek |
 |
| Er gaat niets boven Stevige Literatuur |
 |
| Met mijn Welbespraakte vriendin Nicky |
 |
| Koningsdag. Maar waar is ie dan? |
 |
| Nijntje, ik weet dat het jouw auto is, maar het lijkt me beter als ik rij. Goed? |
