| Oma, wat schaft de pot? |
| Toffie plagen |
Heeft u het gehoord? Van dat feest in Haren? Wel, ze zijn ook bij mij geweest hoor, in mijn buikje. Het was één groot feest daarbinnen, ze deinden op en neer. Het resultaat? Vraag maar aan mama, die heeft alle diertjes op de Pampers vele malen voorbij zien komen. Mandela werd goed op de trein gezet: niet op de stoptrein, maar op de 'Tee Zjee Vee'. En van die fax naar Darmstadt waren de letters wat uitgelopen op het dunne papier. De bruine trui was niet stevig en dik gebreid, maar slap en te dun. Vat u 'm?
"Och meisje, het zijn zeker je tandjes weer he?" zei mama toen ze me voor de zoveelste keer verschoonde. Ik huilde dat ze aan het staken waren in Tandenland, maar dat mijn buikje zo'n pijn deed. Maar mama begreep het niet, want het enige wat ik kon uitbrengen was "papapapa bah papa".
Om mij op te beuren zong ze dan:
Zeg Noémi waar ga je hene, zo alleen, zo alleen? Zeg Noémi waar ga je hene, zo alleen.
Ik ga papa kusjes brengen, in het bed, in het bed, ik ga papa kusjes brengen, in het bed.
Ik ga mama 'n cadeautje geven, in mijn broek, in mijn broek, ik ga mama 'n cadeautje geven, in mijn broek.
Ik ga Toffie epileren, met mijn hand, met mijn hand, ik ga Toffie epileren, met mijn hand.
'k ga met oma naar de winkels, oma Fiets, oma Fiets, 'k ga met oma naar de winkels, oma Fiets.
'k ga met opa 'n boekje lezen, opa Snor, opa Snor, 'k ga met opa 'n boekje lezen, opa Snor.
'k ga een pannenkoekje eten, met opa Hennie, met opa Hennie, 'k ga een pannenkoekje eten, met opa Hennie.
Ik ga op mijn duimpje zuigen, met tante Hes, met tante Hes, ik ga op mijn duimpje zuigen, met tante Hes.
'k ga met Daan een broodje eten, bij hem thuis, bij hem thuis, 'k ga met Daan een broodje eten, bij hem thuis.
'k ga met Nicky samen spelen, op het kleed, op het kleed, 'k ga met Nicky samen spelen, op het kleed.
| 'k ga met Daan een broodje eten... |
| 'k ga met opa 'n boekje lezen... |
Enkele dagen later nam mama me mee naar haar werk, een collega nam afscheid en ik mocht eventjes mee. Het feest in mijn buik was nog in volle hevigheid aan de gang, maar ik had besloten die lui te negeren en me te richten op waar ik goed in ben: lachen en kletsen. Het was een heerlijke middag, ik genoot van alle aandacht! Niet veel later zat ik op mama's linkerheup, terwijl zij rechts nog wat tasjes om haar schouder droeg. Zo stonden we in de woonkamer met onze jasjes en schoentjes nog aan toen de relschoppers in mijn buikje besloten het feest via de bovenste uitgang te verlaten: ze kwamen met golven tegelijk en mama stond daar maar te kijken naar al dat natuurgeweld. Na afloop dropen ze af en dropen mama en ik nog na...
Het feest nam wat mildere vormen aan, maar ik had er nog altijd last van. Mijn lievelingseten, mijn warme prakje, smaakte me niet meer dus liet ik het maar staan. Toen papadag was aangebroken, trof ik mama met een grijs gezicht in haar bedje aan: een paar feestgangers waren naar mama's buikje afgereisd en hielden daar nu huis. Met lede ogen zag ik aan hoe mama -met haar rug in een perfecte hoek van negentig graden gebogen!- naar het toilet strompelde en de deur achter zich sloot. Wat daar precies gebeurd is, is me nog steeds een raadsel, maar na afloop zag ik het tapijt omkrullen en hoorde ik Toffie miauwend wegrennen. De bruine wolk voor de zon is die dag niet meer verdwenen.
Mama kwam later bij me zitten, terwijl ik aan mijn soepstengeltje zat te knabbelen. Ik verslikte me even en mama klopte zachtjes tussen mijn schoudertjes, zodat het soepstengelbreitje weer loskwam. Op dat moment hoorde ik in mijn buikje "Waar is het licht? Daarrrr is het licht!!!" waarna een joelende menigte zich haastte uit mijn mondje...
Alhoewel het feest zelf is afgelopen, wacht ik geduldig tot er ook een einde komt aan de after-party. Tot die tijd laat ik mijn eten staan en pink af en toe een traantje weg. Gelukkig heb ik de liefdevolle armen van papa en mama en de warme vacht van Toffie om me heen...
| Ik doe even voor wat de feestgangers in mijn buikje deden: ze pakten de boel stevig beet... |
| ... brachten het uit balans... |
| ... en smeten het toen neer. |







