Oh, kom er eens kijken...

Meneer Streepje, ik hoor iets in de schoorsteen!
Ga jij eens vlug kijken...

"Mam, hoeveel zwembaddiploma's heb jij?"
"Twee"
"Dan heb je niet je best gedaan hoor mam, ik heb er nu al één en ik ben veeeel jonger dan jij!"
Jahaa, ik kon het niet laten om mama even mijn zwemkunsten in te peperen. Ik had zojuist mijn Pietendiploma gehaald in het zwembad en was daar wel heel trots op! Je moest daarvoor heel veel moeilijke dingen doen, maar dat gold natuurlijk niet voor mij: ik heb alleen het Donker Parcours afgelegd en heb nog wat gespetterd en gespatterd en vond het zo wel best. De badjuf zag aan mijn lenige lijfje dat ik het allemaal in me had en zo kreeg ik van haar het officiele Pietendiploma!
Pieten... ik vond het maar rare snuiters met hun mallotige pakjes en die zwarte toetjes. Toen mama mij meenam naar het Sinterklaasfeest van de kindjes, wilde ik maar één ding: zo snel mogelijk weer weg. Uiteraard liet ik dat niet merken, want kennelijk zijn Sint en zijn Pieten heel cool: de meeste kindjes stonden te dansen en te springen. Ik heb nog wel even bij Piet op schoot gezeten en in de armen van een ander Pietje gelegen, maar was enorm opgelucht toen mama mij weer overnam.

Mijn eerste zwemdiploma is in de pocket!

Leuk. Mag ik nu weer naar mama?

Nee, ik wil niet naar Spanje! Daar ben ik al geweest...

De dagen erna kroop en kwijlde ik vrolijk in het rond. Als één kies door is volgen er meer en dat betekent dat het een en ander uit mijn billen en mijn mondje stroomde. Gelukkig niet dezelfde substantie. Zo zat ik laatst met Daan te kwijlen (Daantje-lief maakt een inhaalslag met zijn doorkomende tandjes), toen hij me ineens iets heel moois liet zien: hij had van Sinterklaas een echte tractor gekregen, met dieren en met een zingende boer voorop! Blij als een kind kroop ik erachteraan, terwijl ik gelijk de vloer dweilde (zijn mama was weer heel blij met me!)
Op een dag vertelde mama mij dat die avond Sinterklaas en de Pieten pakjes zouden komen brengen. 'Als ik maar niet weer op schoot hoef', bedacht ik me. Later die dag kwamen opa en oma en ook oom Wijn en tante Jet. En twee Pietjes erachteraan! Ik schrok me wild, maar zag al gauw dat het mijn neven Sepke en Tjibbe waren, vermomd als Piet in een waar Pietenpak. "Lopen er dan nu twee Pieten in jullie kleertjes rond?" vroeg ik verbaasd, maar zij zeiden dat dat niet zo was. Mmmm, dacht ik, hoe komen ze dan aan die pakken? Van de vrachtwagen gevallen? Gestolen? Tijd om hier verder over na te denken was er niet: de telefoon ging, het was Sint! Hij had een zak met pakjes bovenaan de trap gezet. Dat was wel lief van Sint. Buiten regende het namelijk en anders zouden alle pakjes nat worden. Sepke en Tjibbe zaten te stuiteren als een tennisbal, ik was een en al kalmte: ik liet het allemaal langs me heen gaan. Ik kreeg best een hoop cadeautjes, waaronder een spannend Woezel & Pip-boekje. Ik wilde er een stukje uit voorlezen, maar mama zat er steeds doorheen te kletsen. Eigenwijs als ik ben, trok ik me er niks van aan en bleef stug doorlezen...

Mama, je zit door me heen te praten! En doe alsjeblieft
die mallotige sokken uit...

Hoe zou neef Sepke aan dat Pietenpak gekomen zijn?
Welk Pietje loopt nu in zijn kleren?

Inmiddels hebben Sint en zijn Pieten weer de benen genomen, volgens mama zijn ze terug naar Spanje. De bofkonten, gaan daar zeker lekker de winter doorbrengen nu het hier zo koud is?!
Ik ga weer verder met Groeien & Ontwikkelen en alles wat daarbij komt kijken...








Oh, kom er eens kijken
wat ik in mijn broehoekje vind
alles verkregen
door die harde wind

Een zompig hoopje, ongekend
moeder houdt haar hoofd afgewend
de zwaveldampen zijn penetrant
als ze in je neus zijn belahand...

Ik kruip! (door de mazen van de wet)

Ik kwam deze foto tegen van mama
met oma in hun Pietenpakken. Volgens
mama is het 1-aprilkleding.
Grapje zeker...

Zoetjes gaan de paardenvoetjes, trippel trappel trippel trap.
Maar dit is NIET het paard van Sinterklaasje!

Kwijlen en dwijlen bij Daan

... en stroooooi dan wat lèèèkkers... (noemen ze dit nou de
Rapley-methode?)