Hallo lieve lezers,
Dat slapen mijn grote hobby is, hoef ik jullie vast niet meer te vertellen: ik kan zo de dingen eens op een rijtje zetten, fijn dromen over drinken (mijn andere grote hobby) en ik word er ook nog eens heel mooi van. Het heten niet voor niets 'schoonheidsslaapjes', op die manier behoud ik mijn mooie huidje (voor zover ik die niet kapot krab met mijn scherpe nageltjes). Ik vind het heerlijk om bij papa of mama weg te dommelen, of heerlijk tegen 'mijn Daan' aan, terwijl ik mijn pasgelakte nageltjes laat drogen. Maar eerlijk is eerlijk: ik slaap toch nergens zo lekker als in mijn eigen bedje!


Als ik daarin wakker word, ben ik zo dolenthousiast dat ik dat het liefst met heel de wereld wil delen. Aangezien ik nog niet kan praten, doe ik dat dus door een beetje te jengelen en heel hard om me heen te slaan. Nu ik al zo groot geworden ben, raken mijn ranke handjes met slanke vingertjes regelmatig de spijlen van mijn wiegje: iets wat papa wel erg zielig voor mij vindt. Ik hoorde papa en mama gisteren smoezen en kort daarop werd mij meegedeeld dat ik vanaf die nacht in het Grote Bed mocht slapen. Nee, niet het Grote Bed van papa & mama: dat is wel HEUL HEUL Groot, maar mijn eigen Grote Bed: het ledikant. Zo gezegd, zo gedaan. Het afscheid van mijn wiegje werd kleinschalig maar intiem gevierd met slechts enkele van mijn knuffelvriendjes, een gezellige borrel, enkele ontroerende speeches en een bos bloemen. Daarna betrad ik mijn onbeslapen nieuwe bedje: wat vond ik dat spannend! Het duurde dan ook even voor ik in slaap viel... Toen ik 's nachts honger kreeg, wist ik even niet waar ik was: het was er zo Kaal en Koud, mijn vriendjes waren nergens te bekennen! Dus wat doe je dan, als woorden je nog vreemd zijn? Precies, brullen! Mama stond ineens naast me en zei dat ik mezelf helemaal naar de andere kant van het Grote Bed had gewerkt. Kan je nagaan hoe ongelooflijk groot dat bed is, ik dacht op z'n minst dat ik verdwaald was! Ze begon gelijk over een 'slaapzak proberen', dat snap ik niet: een slaapzak is toch iets typisch voor jongens? Als ze te lang met de beentjes over elkaar hebben gezeten? Wat heb ik daarmee te maken? Ik zal het eens aan Daan vragen...

Afijn lieve lezers, ik knijp maar weer even mijn oogjes dicht...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten