BOOS! (Rappers in mijn lijfje)

Hier ben ik nog helemaal vrolijk naar oma aan het lachen...

Nou bind ik ècht haar schoenveters aan elkaar! Ik laat een windje in haar gezicht! Ik krabbel haar neus open met mijn scherpe nageltjes! Ik plant mijn vuistje op haar oog! Ik trappel haar tanden eruit met mijn voetjes! Ik kan wel janken, zo BOOS ben ik. Eerlijk gezegd heb ik ook gejankt en niet zo zuinig ook. Normaal doe ik dat alleen als ik honger heb of als ik heel moe ben, maar dit keer was ik boos en had ik pijn! Ik zal vertellen hoe dat zo gekomen is... Ik was met papa en mama weer eens op het consultatiebureau en die mevrouw daar vroeg aan me hoe het met me ging. Dus ik vertel heel enthousiast over wat voor leuke dag ik had gehad: oma had die dag op me gepast en we hadden veel naar elkaar zitten lachen. We waren ook nog buiten geweest, het was heerlijk weer! En oma had me flesjes melk gegeven en me lekker geknuffeld. Ik vertelde ook over mama's verjaardag en over de andere baby's van mama's gym. Halverwege mijn verhaal liep die mevrouw naar de koelkast. Ik dacht dat ze wat lekkers voor me ging pakken, mmmm! Maar toen ze weer bij me zat, duwde ze zomaar een naald in mijn beentje! En ook nog een in mijn andere beentje!!! Ineens hoorde ik vanuit mijn lijfje  'haaaai, ik heet mini-Pneu 1 en dit is mijn maatje mini-DKTP-Hib 1'. Het waren twee kleine monstertjes die mijn lijfje binnen waren gekropen. 'Wat komen jullie doen, jullie doen me pijn!' gilde ik. 'Wij komen even de weg blokkeren, wijffie. Anders komen straks Grote Pneu en Grote DKTP-Hib en die zijn pas ècht vervelend!' Zo gezegd, zo gedaan: de mini-monsters begonnen enorme muren en blokkades te bouwen in mijn lijfje, ik gilde het ondertussen uit... Zó gemeen, ik had nou juist zo'n leuke dag en de zon scheen en iedereen deed zo lief tegen me. En dan ineens krijg ik dit! Ontroostbaar was ik... Nu zijn die kleine monsters met die gekke namen (klonk een beetje alsof het rappers waren) weer weg en is de pijn ook weer weg, gelukkig. Maar die mevrouw van het consultatiebureau hoort nog van mij! En van mijn vuistje, mijn voetje, mijn nageltje en mijn kontje...

Mevrouw van het consultatiebureau: volgende keer
plant ik mijn linkervuistje op jouw rechteroog!