Tegelijk met de laatste visite zwaai ik mijn dreumestijd uit. Komt nooooit meer terug. Nu ben ik een echte Peuter. Tevreden denk ik terug aan het grote feest. Ze waren er allemaal: opa, oma, opa, mijn ooms, tantes, neefjes en nichtjes en mijn vriendjes en vriendinnetje. Die lieve Daan, met wie ik pas geleden nog een weekendje weg ben geweest. Wat een lol hadden we! We zijn alle glijbanen afgeweest, hebben pannenkoeken en patatjes gesmuld en zijn lekker wezen spetteren in het grote zwembad.
 |
| Blij dat ik glij! |
 |
| Nog even zo blijven zitten Daan, ik ben bijna klaar met je portret. |
 |
| Hee, wacht op mij!! |
 |
| Nee, dit zijn niet onze eigen laarzen: dit zijn leaselaarzen |
 |
| Wat zeg je? Bal kwijt? Nee niet gezien... |
 |
| Onderbroekenlol! |
Even daarvoor was hij jarig en speciaal voor hem zong ik die ochtend een liedje in mijn bed. Dat doe ik wel vaker als ik net wakker ben, dan zeg ik alle diertjes in mijn bed gedag en knuffel ze plat en terwijl die weer een beetje op adem proberen te komen, zing ik een liedje. Het idee is dan dat mama mij komt voorzien van mijn flesje ochtendpap en als dat mijns inziens iets te lang duurt, ga ik steeeeeds ietsje harder zingen, totdat het op een gegeven moment ontwikkelt tot een soort heavy metal nummer, compleet met bonken tegen de spijlen en trappen tegen het voeteneind. Sinds mama mij mijn slaapzak binnenstebuiten aantrekt, kan ik hem helaas niet meer zelf uittrekken...
 |
| Het lekkerst slaap ik ZONDER slaapzak. Al wordt dat wel wat frissss... |
Ook Hugo was van de partij, mijn lieve vriendje van de kindjes. Hugo week niet van mijn zijde en als een echte djentelmen voorzag hij mij steeds weer van mijn limonade. Al kreeg ik wel de indruk dat mijn beker iedere keer een beetje leger was, als hij mij die weer vol liefde aanreikte. Hij zou toch niet stiekem zelf wat slokjes hebben genomen??? Hugo gaf mij een mooie grote verjaardagstaart, voor in mijn nieuwe keuken. Ik dacht terug aan die keer dat hij bij me kwam spelen en we samen pannenkoeken gingen eten. Dikke pret!
 |
| Wat bedoel je precies met 'de pannenkoeken zijn nog niet klaar'???? |
 |
| ETEN!, ETEN!, ETEN!, ETEN! |
 |
| Dit duurt te lang, we bellen de shoarmaboer wel... |
 |
| Trakteren bij de kindjes. En geen feest als Hugo niet is geweest! |
Ik stond net de cake af te gieten, toen Nicky, mijn grote vriendin, arriveerde. Ze had haar nieuwe skinniedjiens aangetrokken en showde vol trots haar kleine billetjes: Nicky plast al op de grotemensenweecee en hoeft daarom geen luier meer om. Ze zegt het wel als ze moet plassen of poepen. Knap hoor. Ik heb het de hele dag over poep, gewoon omdat ik dat zo'n leuk woord vind. Bij mij broeit het nog lekker in de broek. Laatst zei mama verschrikt dat ik een schimmeltje tussen mijn benen had. Wat een onzin, ik ben toch zeker Sinterklaas niet? Afijn, toen de schimmel was weggegaloppeerd, tetterde ik er weer vrolijk op los.
Niet alleen mijn gloednieuwe keukentje werd voorzien van allerlei nieuwe ketsjuts, ook de rest van mijn speelgoedportfolio kreeg weer een flinke boest: zo was mijn popje zichtbaar opgelucht dat ik een badje voor haar kreeg, nu kan ik haar fijn iedere dag vertroetelen en stinkt ze niet meer zo.
Ook kreeg ik een mooie ksieloofoon, zodat ik mezelf kan begeleiden als ik liedjes zing.
En nog veeeeeeeeeeeel meer mooi spul! Jullie zullen begrijpen dat ik het nu dus hartstikke druk heb met spelen, kokkerellen en steeds weer nieuwe manieren verzinnen om spullen uit mijn keukenkastjes te halen (want zeg nou zelf: wie heeft verzonnen dat dat perse via het deurtje moet? Dat gaat ook prima via de gootsteen!)
Maar eten doe ik niet uit eigen keuken hoor, nee, dat doe ik bij voorkeur uit eigen neus...
 |
| Popje, mijn lieveling |
 |
| Het leven is als een neus: je moet eruit halen wat erin zit! |
 |
| Ja, je moet altijd zorgen dat je op een strategische plek zit. |
 |
| Mijn lieve mamaaa |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten