Dreumes nog an toe!

Hoera! Ik ben nu dan ècht 1 jaar!

Mijn hoofd voelt zwaar en zit nog vol van de vele gebeurtenissen. De kater van alle Roosvicee die ik naar binnen heb geslagen is niet gering. Ik voel me nog wat rillerig van de overdosis RoZ-IJn, dé partydrug onder dreumesen (tot welke groep ik nu behoor), die ik afgelopen dagen tot mij genomen heb. Maar als mama voorstelt, the day after, om te gaan zwemmen, ben ik direct wakker, fris en alert. Vanaf vandaag mag ik naar de groep met de Grote Kindjes van één tot twee jaar!
Gelukkig passen mijn billetjes, waar alle restanten taart, limonade en andere suikerhoudende etenswaren liggen opgehoopt, nog in mijn zwembroekje. Ik heb zin om me lekker uit te sloven en met resultaat: de zwemjuf vindt dat ik het al goed doe!
's Middag komt mijn vriendje Daan bij me spelen en hebben we de grootste lol met al het nieuwe speelgoed wat ik heb gekregen voor mijn eerste verjaardag...



Er gaat niets boven de smaak van nieuw speelgoed

Laat ik bij het begin beginnen. Ik heb zo lang uitgekeken naar mijn eerste verjaardag: eerst heb ik bij Nicky mogen ervaren wat dat jarig-zijn nou inhoudt en daarna was Daan aan de beurt. Beide keren heb ik mijn grote ogen uitgekeken: ze zagen er zo mooi uit en er waren heel veel lieve mensen. Ook kregen ze allebei heel veel cadeautjes en een lekker taartje. Nou, dat leek mij wel wat! Alles begint natuurlijk met een goede voorbereiding. Daarom wilde ik zèlf de uitnodigingen voor mijn grote feest bij de mensen persoonlijk komen brengen. Mama zag dat niet zo zitten, maar stelde voor om bij één dame de kaart persoonlijk af te geven en de rest door de postbode te laten doen. "Anders heeft de postbode straks geen werk meer" zei ze. Dat had mij aan het denken gezet: dan zou de postbode geen centjes meer hebben om speelgoed te kunnen kopen! Met een goed gevoel liet ik papa de uitnodigingen in de brievenbus doen. Op ééntje na dus, die was voor mijn o zo oude overoma. Mama vertelde dat overoma niet op mijn verjaardag zou kunnen komen, dat zou te ver en te druk zijn voor dit lieve mensje. Desalniettemin was ze zo blij dat ik mijn uitnodiging zelf kwam brengen, dat ze door waterlanders overspoeld werd. Ik zou uitgebreid verslag kunnen doen van dit heerlijke bezoek, maar overoma is me voor geweest en heeft het allemaal zo mooi verwoord. Leest u maar hier. Nee, nou niet gelijk verder lezen, éérst even klikken op het woordje 'hier'...
Nu had ik mij laten vertellen dat een verjaardag gewoonlijk één dag duurt, vandaar de term 'verjaarDAG'. Nou, die van mij niet hoor, die duurt drie dagen! Namelijk één dag voor al mijn vriendjes en vriendinnetjes, één dag voor mijn opa's, oma, ooms, tantes, neefjes en nichtjes en één dag voor de kindjes. De hele gebeurtenis heeft mijn stoutste dromen overtroffen. Ik kreeg niet veel cadeautjes, nee, ik kreeg BELACHELIJK veel cadeautjes! Mijn taart was niet zomaar lekker, nee, hij was HEERLIJK! Alle mensen waren niet zomaar lief voor me, nee, ze waren WAANZINNIG lief! Ook bij de kindjes stond ik volop in de belangstelling. Nadat de kindjes twee liedjes voor me hadden gezongen, werd het me allemaal een beetje teveel en moest ik een traantje wegpinken.
Helemaal dronken van geluk (en van de Roosvicee) liet ik mij naar mijn bedje begeleiden, ik kon geen 'boe' of 'bah' meer zeggen. Is niet helemaal eerlijk, want 'boe' zeg ik namelijk nog niet.
Nu, een week later, ben ik weer een beetje bekomen van alle feestvreugde en geniet ik van al het moois wat ik gekregen heb. Afgelopen zondag mocht ik met mama op mijn mooie nieuwe roze fiets naar buiten. Toen we langs de kerk hier aan het einde van de straat liepen, begonnen de klokken spontaan te luiden! Ik keek mijn oogjes uit naar alle mensen die, net als ik, hele mooie hoedjes op hun hoofd hadden. Zoals gewoonlijk lachte ik naar ze en ze lachten vriendelijk terug, waarna ik rustig verder fietste, zo mijn tweede levensjaar in...

Daan heeft speciaal voor mij een cadeautje gekocht!



Daaahaan, doe nou niet! Mijn papa is erbij...

Nicky heeft ook wel een oogje op Daan

Nicky voelt even aan Daan's gespierde benen

En Nicky voelt even aan Daan's spierballen!

Noémi! Je vergeet Minnie!

Zo stond ik op de taart! (met mijn twee zusjes ;-))

Niemand liep ons huisje voorbij zonder te zien dat het een
wel heel bijzondere dag was!

Geniet! En drink met je maten...

Toffie's nieuwe liefde

Ik sta even stil bij wat er allemaal gebeurd
is het afgelopen jaar...

Stiekem lach in mijn vuis...eh...blokje!

Papa, wat zit er in die taart? Nicht Nina lijkt wel te zweven!

Eh... mama? Hap jij of hap ik?

Papa, geen beren op de weg maar een op
mijn hoofd...

... en de muizen dansen op tafel. IIIIEKS!!!

De kindjes zingen speciaal voor mijn verjaardag.
En ik? Ik raak hevig ontroerd...

Mmmm, ben dol op verjaardagskusjes!

Op mijn mooie nieuwe fiets!

Hihihi, kijk ons eens stiekem lachen!