 |
Met vriend Daan: tussen de flesjes door filosoferen we wat
over het leven... |
Lieve lezers van mijn levensverhaal, de sneltrein die 'opgroeien' heet dendert maar door. Inmiddels ben ik volledig ingeburgerd bij 'de kindjes' en is mama weer aan het werk. Zoals jullie inmiddels weten zijn er niet alleen kindjes bij 'de kindjes', maar ook de familie Slijm kruipt rond en parasiteert er vrolijk op los. Ook bij hen ben ik inmiddels volledig ingeburgerd: iedere dag gaat er wel een lid van de familie mee naar huis. Vorige week heeft de oudste nicht van de familie de boel behoorlijk op stelten gezet in mijn lijfje: ze was fikkie aan het stoken en niet zo zuinig ook! Ik kreeg het bloedheet en werd er vreselijk onrustig van. Mijn oplettende mama had in de gaten dat ik het niet naar mijn zin had en meette direct mijn temperatuur. "Koorts" was haar conclusie. Wat het is, weet ik niet, maar ik weet wel dat ik het uitgilde. Niet veel later stopte ze één of ander beestje in mijn billen, een Paraceta-mol. Dat molletje zette direct de kraan open en probeerde het vuur te doven. Hij kreeg het vuur wel onder controle, maar niet volledig gedoofd. Dus deed mama een poosje later nog zo'n molletje in mijn holletje: het was een spannende strijd, maar de mollen deden goed hun best!
 |
| Mama, die jurk is toch véééél te groot! |
 |
| Koorts of niet: ik ben en blijf blij! |
De dag erna namen papa en mama mij mee. Ik kende de plek niet, maar het was er wel gezellig: oma was er ook. Zij deed mij een veel te grote witte jurk aan, ik kon mijn voeten niet eens meer zien! Ze liep met mij in haar armen een grote zaal in en gaf mij toen weer aan mama. Ineens stond er een man naast me met een grote zwarte jurk aan en wat hij deed was erg welkom: hij verfriste mijn hete hoofdje met heerlijk koel water, mmmm! Hij zei er ook nog wat bij, maar dat kon ik niet helemaal volgen. Iets over mijn Vader, maar dan niet mijn papa Erik: nee, hij had het over een Hemelse Vader. Even dacht ik dat deze Hemelse Vader iets in mijn oor fluisterde of werd ik bevangen door de hitte van het vuur dat nicht Slijm weer in mijn lijfje opstookte? Ik meende een glimp van witte vleugels te zien, of was het de weerspiegeling van mijn jurk in het verkoelende water? Tijd om hier verder over na te denken had ik niet: een diepe slaap overviel mij en toen ik weer wakker werd lag ik opnieuw in oma's armen...
O meisje toch,het doopwater kwam op het juiste moment en je gaf geen kik.Je was een lieve,rustige dopeling.Oma vond het een voorrecht,om je in de mooie doopjurk,de kerk binnen te brengen.Kusje van oma Fiets.
BeantwoordenVerwijderenLieve Noémi, Niet alleen van die flodders van de fam. Slijm kun je koorts oplopen, maar zelfs van iets ijs-en ijskouds kan je lijfje oververhit en opgewonden raken. Ikzelf was de afgelopen week helemaal in de ban van de Elfstedenkoorts. Gelukkig is de koorts aan het zakken nu het is gaan dooien. De Friesen ontdooien meestal als het gaat vriezen dus zullen de Friesen nu weer bevriezen nu het aan dooien is.
BeantwoordenVerwijderenhttp://www.omarijnhout.nl/?p=8506
Hallo OverOma, wat knap dat u nog zo goed kan tiepmiepen! Papa en mama worden ook helemaal koortsig als het zo vriest: het zweet breekt ze uit als ze alleen al aan schaatsen en deze vrieskou denken. Wie moet mij straks toch leren schaatsen? Voor die Elfstadjestoer waar u het over heeft is het wel belangrijk dat het stevig gaat VRIEZEN, anders gaan er DOOIEN vallen.
BeantwoordenVerwijderenGaan de Friesen nu echt weer bevriezen? Volgens mama gebeurt dat alleen met de salarissen...