Boekenwurm

Daan, stinkt jouw boekje zo of zijn het de sokken van
je bovenbuurvrouw?

Onlangs heb ik weer een date met mijn lieve Daan gehad. Ik had hem al zo lang niet gezien! Hij was, net als ik, enorm gegroeid. Daan vertelde dat hij sinds kort aan de hapjes zat en dat hij alles lustte. Dat verbaasde me helemaal niets: zijn melkflesjes zijn meestal in vijf minuten leeg en nu bleek ook dat hij zijn hapjes met bord en al naar binnen werkt. Stoere Daan! Hij had een verrassing voor me in petto, spannend! Ik zat al te vissen bij welk restaurant hij gereserveerd had. Ik zag het al helemaal voor me: hij aan de ene kant van een spaghetti-sliert, ik aan de andere kant. Of misschien lunchen bij een leuke boulangerie? Samen lekker aan een korstje knabbelen... Maar ik zat er gigantisch naast: Daan nam me mee naar de bibliotheek, naar een sessie 'babylezen'. Tot overmaat van ramp had hij ook nog zijn vriendje Pim uitgenodigd. De romantische muziek stopte abrupt, mijn tere hartje brak in vele stukken.

Daar in 'de bieb' viel het me ontzettend mee allemaal: het LEESVOER was zeer smakelijk en er waren nog andere baby's op dit evenement afgekomen. Ik lag lekker naast mijn Daan, hij raakte zelfs mijn voetje aan!
Ook was er een meisje dat steeds aan me zat. Eerst was het nog heel subtiel, af en toe een tikje, maar toen ze duidelijk naar me ging grijpen met haar handjes, was voor mij de maat vol: zij ging duidelijk haar BOEKJE te buiten!

Hier zet ik mijn tandje-in-opkomst in een stuk Zware Literatuur

Sinds deze dag is er een nieuwe liefde in mijn leven gekomen: de liefde voor de literatuur. Het gevoel van de zachte stof in mijn handjes, de smaak van de plaatjes in mijn mondje, de vele kleuren en plaatjes die mijn ogen strelen, de mooie woorden die mijn oortjes betoveren. Nee, boeken zijn niet meer uit mijn jonge leventje weg te denken: ik sta ermee op en ga ermee naar bed.

Met een boekje in de ene hand en mijn duimpje
in de mond lig ik naast de mooiste man ter wereld
(op mijn papa na dan...)

Daan, stop eens met kluiven en zeg tegen dat meisje dat ze nu
ècht haar BOEKJE te buiten gaat!

Geen woorden, maar daden? Geen boekje voor mijn
neef Emiel dus??

Waar is mijn boekje nou gebleven?

Leuk verhaal hoor mam. Hou nu je
mond maar weer, dan kan ik
rustig verder lezen...

Laatst lag ik heerlijk in de armen van mijn neef Emiel, vlak voor hij met mijn papa, oom Breinie en opa Snor naar de Kuip ging voor een westrijd Feyenoord - NAC. Zij houden niet zo van boekjes denk ik. Ik heb het niet gevraagd hoor, maar ze zingen steeds 'geen woorden, maar daden'. Geen boekjes dus, maar trappelen tegen een bal. Vind ik overigens ook heel leuk om te doen, mijn beentjes trappelen alle kanten op! Soms gooi ik ze heel hoog de lucht in en draai dan zo op mijn zij, zo leuk!
Lieve lezers, hier stopt mijn verhaaltje weer: ik wil namelijk nog even gauw mijn boekje uitlezen voor ik in slaap val...